something els

 

Onwetendheid  is de moeder van geluk  en  sensuele gelukzaligheid Giordano Bruno Italiaans filosoof en priester 1548-1600   Bijna elke dag ga ik zwemmen op Tong Nai Pan. Daar trek ik dan 1 baaitje, van rechts naar links, ongeveer een kilometer denk ik. Vervolgens loop ik terug over het strand naar het beginpunt. Tijdens het zwemmen overdenk ik mijn leven, misschien zou je het een meditatief moment kunnen noemen. Over het algemeen een heel ontspannend gebeuren, hoewel het zwemmen vandaag niet echt een succes is. Moet eerst een heel eind de zee inlopen voor ik kan zwemmen. Onderwijl kijk ik d wars door het heldere water en inspecteer ik dit nauwgezet. Het is toch de oceaan, met heel veel leven erin. Dan ben ik diep genoeg en laat me omringen door het zoute water, loom maak ik de schoolslag. Waarom snel zwemmen als je langzaam ook vooruit gaat. Plotseling lanceert een vis zichzelf vlak bij mij uit het water...

Vol gas geven, want als ik stil kom te staan, flikker ik met het hele zootje om. Dan is de ellende helemaal compleet. Getver, begint het ook nog te regenen, dat betekent dat de weg glad wordt. Ik moet een steil stuk berg op, de weg ligt vol zand, heeft een paar lastige bochten en zit vol gaten.  Mijn scooter vol mee zooi, want ik ben op de vlucht...voor het leven of voor de dood, wie zal t zeggen, maar dat ik niet thuis kan blijven, is duidelijk. Met een volgepropte rugzak, twee tassen aan mijn schouders en mijn kat Zootje jankend in een roze plastic mandje voor me op de scooter, moet ik alle zeilen bijzetten om deze 125 cc met voldoende vaart de berg op te rijden. Sturen lukt niet zo goed, want het mandje met kat erin, zit in de weg. Ik ben er bijna, niet stoppen, door, door, door. Uitgeput, alsof ik al dagen op de vlucht ben, kom ik aan bij mijn safe house.  Het huis ligt boven op de berg en heeft een ongelooflijk mooi uitzicht.  Vanaf het balkon tel ik met gemak duizen...

Maandag 9:00 uur Koh Phangan Van onze correspondent in Azië: Johanna van den Heuvel UNIEKE BEELDEN VAN SINTERKLAAS De geruchten dat Sinterklaas echt bestaat zijn wijdverbreid en hardnekkig.  Nieuws kan, vooral in deze woelige tijden, verwarrend zijn. Daarom ben ik zeer verheugd om een groot mysterie te ontrafelen:  ------------------SINTERKLAAS BESTAAT---------------- Op deze foto van zaterdag j.l. ziet u Hulpsinterklaas M.d.J. te G. in gesprek met de ‘echte’ Sinterklaas,  incognito, op een niet nader te noemen locatie in Nederland.  Met een ferme handdruk wordt de Hulpsinterklaas veel succes gewenst,  er komen drukke tijden aan voor hem en zijn collegae. Uit zeer betrouwbare bron, kan ik u melden dat dit de enige echte Sinterklaas is.  Het origineel en onomstotelijk bewijs is mij overhandigd en ligt ter bewaring bij de Nederlands Hervormde kerk in Genderen,   een kopie is opgestuurd naar het Vaticaan en opgeslagen in de Cloud. De echte ...

  Op Koh Phangan is de regentijd aangebroken. In alle hevigheid storten tropische regenbuien neer op de immer groene jungle,  het leven van alledag en rondrijdende autolozen.    Ik behoor tot die laatste categorie en het is hoog tijd om maatregelen te treffen. Er moet een goede regenjas of een auto komen. In beide gevallen is het kiezen van het beste type en model niet altijd even gemakkelijk.  Verder moet het ook een duurzame en verantwoorde maatregel zijn. Nou, het lijkt simpel: Het wordt de regenjas. In gedachte overdenk ik de vorige keren dat ik een regenjas had en hoe dat is bevallen. Ik heb ervaring met de volgende types: 1. De kapotte regenjas, je trekt m aan, alle knoopjes zijn sinds het laatste gebruik ineens allemaal uitgescheurd, totaal nutteloos. Je regent nat. 2. De stinkende regenjas, je wilt m aantrekken, maar de geur roept teveel weerstand op. Je regent nat. 3. De kwijtgeraakte regenjas. Hu? Ik had m toch in de scooter gedaan? (niet te verwarren ...

  Nou, het is goed gegaan.  Gespannen, want stel je voor dat er toch een documentje niet helemaal in orde blijkt te zijn, check ik in op Schiphol.  Ik vertrek weer naar Thailand. Bij de gate nog een extra controle van de documenten. Het verloopt soepel. Dan in het meer dan halflege vliegtuig via Bangkok naar Koh Samui.  Op het vliegveld van Koh Samui, voel ik de warmte van Thailand en steken ze meteen het stokje van de eerste Covid test in mijn keel en neus.  In Bangkok moest ik al door immigration en douane en daar werden alle papieren minutieus gecheckt. Op Samui doen ze het nog eens dunnetjes over. Ik moet ook een paar apps downloaden, want ik moet traceerbaar zijn.  Ik blijf de 1e quarantaine nacht op Samui.  De volgende dag loop ik naar het strand bij mijn hotel en daar zie ik Koh Phangan. Mijn hart maakt een sprongetje alsof ik een verloren gewaande geliefde zie. Mijn testuitslag is goed, dus ik mag verder reizen. Het is wachten op de kleine spee...

Ben al weer een paar maanden in Nederland en de laatste dagen helemaal niet fit. Eigenlijk best wel een soort van ziek.  Wat begon als een hoestbui met keelpijn, ontpopt zich als een virus dat me zó hard aanpakt dat ik het afgelopen weekend voor pampus lag. Zelftestje gedaan: geen corona En moe dat ik was. En slapen dat ik deed. En fruit eten. En vitamine D opnemen. Maar beter worden ho maar. Toch de huisarts maar ‘ns raadplegen.  Kom je eerst bij de assistent: ”Heeft u al een corona test gedaan?” Omdat de test van de drogist niet telt, moet ik een officiële GGD test laten doen. Gedaan; nog steeds geen corona. Wel ineens een hoop hoofdpijn erbij, ik werd er zelfs wakker van. Nog maar 'ns bellen voor een afspraak. Dat lijkt dus niet zo eenvoudig; als ik de assistente mijn verhaal voor de tweede keer vertel, zegt ze dat de huisarts mij terug zal bellen. Hoezo, ik wil een huisarts zien!  Misschien ben ik wel een beetje overspannen. Ik bezoek zelden een huisarts. Ik wil even...

Zaterdag 24 april 2021 Een bijzondere dag, ik ben jarig en voel me rijk bedeeld. Vannacht ontving ik al de eerste verjaardagswensen. Vanmorgen bij het ontbijt, naast een overheerlijke pannenkoek, nog meer felicitaties en de hele dag lieve berichtjes en telefoontjes. Tijdens mijn dagelijkse baantje trekken in de zee, was daar die vis die wel vijf keer uit het water sprong, sierlijk en glinsterend. Wat is de natuur toch mooi. Op de terugweg naar huis, wandelde op z'n gemak een monitor lizard over de weg, niet vaak krijg je de kans zo’n mooi dier van dichtbij te bekijken. Terwijl ik het paadje naar huis oprijd, zie ik de man met de aap.  Samen zorgen ze ervoor dat de rijpe kokosnoten uit de palmboom wordt gehaald, zodat ze niet onverwacht naar beneden storten. Ik heb ook een palmboom in mijn tuin en daar is al 2x een kokosnoot vanaf gevallen, dwars door mijn dak. Dus zou hem willen vragen ook mijn boom onder handen te nemen. Helaas ik spreek nog steeds geen Thais. Maar ineens is daar ...

Bubba's pannenkoek Dag 2, 3, 4, ik ben de tel al kwijt. Allerlei gedachten flitsen door mijn hoofd: Gedroomd van de pannenkoek van Bubba's. De handstand kan ik niet meer, wat ben ik oud geworden. Ik heb een loopneus...stiekem toch corona of groene curry Thai style? Wat heb je aan een koelkast als er geen bier is om er in te zetten. Ik google: Beer delivery asq hotel drone balcony, zucht. Ik ga maar roken, heb ik dat balkon toch niet voor niks.  In het kader van "let the music take control" eerst maar eens lekker dansen. C & G Music Factory - Gonna Make You Sweat ( Everybody Dance Now). Dan even de kipfilets aanpakken dmv een 'box lesje', dus uppercuts en zo op The Sweet - Poppa Joe, dan uitgeput op het bed. Moondog - Bird's Lament, heerlijk op bed luisteren en luchtfietsen. En de afsluiterrrrrrrrrrrr, hoppa volle gang vatten. Frankie goes to Hollywood - Two Tribes- Apollo Four Forty Remix, helemaal te gek! Overall...

Dag 0     Eindelijk, eindelijk is het dan zover. Ik vlieg naar Thailand. Ik heb er zo ontzettend naar verlangd en nu is het zover.  Toch ook een dubbel gevoel, ik laat dierbaren achter.  Dat mag een beetje pijn doen, het hoort erbij. Het was een roerige tijd, met ups and downs. Het eiland waar ik naar toe ga, is corona vrij,  maar het toerisme in Thailand ligt op z'n gat en  daardoor is Koh Phangan ook anders dan anders.  Ik ben benieuwd Mondjesmaat vinden toeristen hun weg naar Thailand.  Ik vlieg via Doha met Qatar Airways en op beide vluchten is het vliegtuig niet vol. Voordeel is dat ik 3 stoelen heb en 3 dekentjes en 3 kussens.  Bij aankomst in Thailand ga ik 15 dagen in Quarantaine in een ASQ hotel;  een soort van eenzame opsluiting en het is ook nog alcoholvrij. Vlak voor mijn tweede vlucht, neem ik mijn kans waar.  Na een paar grote glazen bier op het vliegveld,  slaap ik de tweede vlucht als een roosje.  De combin...